اکسیژن ساز

اکسیژن ساز:

اکسیژن ساز چیست؟

دستگاه اکسیژن ساز یک دستگاه کمک تنفسی برای بیماران مبتلا به بیماری های تنفسی است که دارای سطح اکسیژن خون پایین هستند و به دو صورت پرتابل و ثابت عرضه می شود. کمبود اکسیژن در بدن هیپوکسی نامیده می شود و دارای علائم بالینی مختلف مانند کبودی لب ها و صورت است که منجر به تورم و آسیب بافت ها شده و اگر ادامه پیدا کند سبب مرگ سلول و آسیب اندام می شود. به طور مثال اگر اکسیژن کافی به سلول های مغز نرسد، مغز بیش از چند دقیقه دوام نمی آورد و منجر به مرگ مغزی فرد می شود. اگر کمتر از ۱۰ درصد اکسیژن به مغز برسد تورم مغز رخ می دهد. اگر این مقدار به کمتر از ۶ درصد برسد امکان مرگ وجود دارد. این دستگاه برای بیماران پنومونی، بیماران قلبی یا مبتلا به آسم مورد استفاده قرار می گیرد. میزان اکسیژن دریافتی بیمار به کمک اکسیژن ساز تقریبا۵ برابر اکسیژن موجود در هوا است. اکسیژن اضافی که از این طریق وارد بدن می شود در پلاسمای خون حل شده و به سایر قسمت های بدن می رود. بازسازی و بهبود بافت های آسیب دیده توسط اکسیژن ساز سریع تر می شود و در بسیاری از مواقع، جان فرد نجات داده می شود.

اکسیژن ساز

مزایای استفاده از اکسیژن ساز:

  • اطمینان از خلوص بالای اکسیژن
  • گردش خون بهتر برای سالمندان و کودکان
  • کاهش بیماری های قلبی عروقی
  • کمک به بهبود آسم و بیماری های تنفسی
  • رسیدن خون با اکسیژن کافی به تمام نقاط بدن
  • شفافیت پوست
  • کاهش خستگی و تنش های روزانه
  • بهبود وضعیت و سیستم عصبی جنین در خانم های باردار
  • بازگشت عملکرد نرمال ریه به خصوص در افراد سیگاری

نحوه عملکرد اکسیژن ساز:

دستگاه اکسیژن ساز هوای محیط را به داخل خود کشیده و پس از تغلیظ اکسیژن موجود در هوا، آن را به بیمار منتقل می کند. نحوه ی عملکرد آن به این صورت است که پمپ مکنده هوا را وارد دستگاه می کند و پس از عبور از پودر زئولیت، اکسیژن را که ۲۱% هوای محیط را تشکیل می دهد جدا کرده و با افزایش فشار و درصد اکسیژن توسط کمپرسور در محفظه ی مخصوص، اکسیژن با خلوص بالای ۹۵% و فشار ۲۳۰ میلی متر جیوه را به فلومتر جلوی دستگاه منتقل می کند تا از طریق نازل وارد ریه ی بیمار شود. فشار اکسیژن در محفظه قابل تنظیم است.

اکسیژن ساز

 

عملکرد اکسیژن سازها با برق است و در اثر قطع برق عمل دستگاه متوقف می شود. اکسیژن سازها در قسمت ورودی دارای ۲ فیلتر هستند:
۱٫ فیلتر از جنس پلی یورتان متخلخل که باید هفته ای یک بار شسته شود.
۲٫ فیلتر HEPA که باید هر ۶ ماه تعویض شود.
در قسمت خروجی دستگاه یک ظرف به نام مانومتر وجود دارد که داخل آن به مقدار یک سوم آب مقطر یا جوشیده ریخته می شود تا اکسیژن خروجی با عبور از آن مرطوب شود.
اکسیژن سازهای پرتابل به منظور استفاده ی بیمار در خارج از منزل یا در محیط کار طراحی شده اند. این نوع اکسیژن ساز، کوچک تر و سبک تر بوده و با باتری قابل شارژ کار می کند. اکسیژن سازهای ثابتی که در منازل مورد استفاده قرار می گیرند دارای چرخ هستند و قابل حمل از یک اتاق به اتاق دیگر می باشند. همان طور که اشاره شد، فشار اکسیژن خروجی متغیر است. اکسیژن سازهای خانگی در مدل های ۳، ۵، ۶، ۷، ۸ و ۱۰ لیتر در دقیقه عرضه می شوند که این مقدار حجم و فلوی ماکزیمم اکسیژن خروجی را نشان می دهد. برای هر بیمار با توجه به نوع بیماری و میزان اکسیژن مورد نیاز، اکسیژن ساز با خروجی مشخص توسط پزشک تجویز می شود.

اکسیژن ساز

 

نکات قابل توجه در استفاده از اکسیژن ساز:

  • برروی دستگاه دکمه تنظیم زمان وجود دارد که با هربار فشار دادن ۱۰ دقیقه زمان را افزایش می دهد. زمان را حداکثر تا ۴۰ ساعت می توان تنظیم کرد. پس از پایان زمان مشخص شده دستگاه به طور خودکار خاموش می شود.
  • اگر زمان کارکرد برای دستگاه مشخص نشود دستگاه تا زمانیکه خود شخص آن را خاموش کند به عملکرد خود ادامه می دهد.
  • اکسیژن ساز نباید روی سطح نرم قرار گیرد.
  • اکسیژن با غلظت بالا شدیدا قابل اشتعال است.
  • از ریختن آب بر روی دستگاه باید جلوگیری شود.
  • فیلترهای هوای دستگاه باید ۲ بار در ماه تمیز شوند.
  • همراه با هر اکسیژن ساز یک نبولایزر نیز وجود دارد.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

− 2 = 6